Institutional care for victims of sexual violence during war in Kosovo

Raped albanian women form serbina
 forces (Foto Pashtriku org.)

 Deutsche Welle After long discussion for thousands raped by Serbian forces only after 14 years of the and af war, victims will be cared institucionaly. And, list it declared so…And the biggest challenge remains the willingness of victims and their families to declare as victims of sexual violence as the only opportunity to realize their legal right.

Deutsche Welle, Robert Bosch Institute in collaboration with the School of Journalism in Berlin was offering journalists from Eastern Europe and Central experience in German media.

In the traces of the Albanian Renaissance in Bucharest

A warm welcome from Mom Lule and Uncle Marian in Bucharest

Radio Kosova, Bucharest, is a nest of national Albanian renaissance from where came national hymn , the first book, was published the first Albanian newspaper, from wehere was inspired the frist schools and where the great patriots has founded the state of Albania, while in his bosom are still preserved traces of glorious steps of those who made the Albanian national history. 
Writer, dramaturgs, scholars, linguist, actors, architects were some of the titles that received a considerable number of Albanians in Romania, the echoes of whose works is heard until now. 

Alarming situation around a landfill in Montenegro

Martinaj Dump in
Kodra Jerina(Foto AB)

MartinajView from Jerina Hill(
Foto AB)

EJOLT, After two years of clashes of residents from the municipality of Plav (Montenegro) against the waste collection in an open landfill on the historic Jerina Hill site, things have recently escalated.

Plavë-Guci:Kodra ilire Jerina mbulohet me mbeturina!

Mali i mbeturinave ne Jerina

 Martinajt pare nga Jerina

21 korrik 2016, Bota Sot, Vendosja e një vendgrumbullimi te hapur mbeturinash pranë vendbanimeve të fshatit Martinaj të Plavë-Gucisë, është bërë pa vullnetin e banorëve dhe rezistenca e tyre është thyer me forcë. Hedhja e tyre mbi gërmadhat e selisë së perandoreshës ilire Jerina, përdhos trashëgimine kulturore të komunitetit autokton shqiptar. Përderisa, presionet e qeverisë malazeze ndaj banorëve me arrestime, gjykime e gjoba si pasojë e rezistencës kundër kësaj deponie tashmë kanë rezultuar me shpërnguljen e dhjetëra familjeve. Rezistenca e banorëve është thyer me forcë.Kundër këtij vendgrumbullimi ka reaguar edhe Zyra Evropiane për Mjedisin(EEB), e cila e ka vendosur në Ejolt Atlas si pikë të kuqe mjedisore në botë.

Decani shënon Ditën e Clirimit me protesta

16 qershor 2016, Radio Kosova, Decani 17 vjetorin e clirimit e ka shënuar me një protestë gjithëpopullore, për të shprehur  kundërshtimin ndaj vendimit të Gjykatës Kushtetuese të Kosovës për bartjen  e pronësisë të 24 hektarëve prona të ndermarrjeve shoqërore “Iliria” dhe Apiko, mbi Manastirin e Decanit. Kjo është protesta e dytë këtij lloji , e thirrur dhe organizuar nga kryetari I komunës Rasim Slemanaj dhe Komisioni Komunal I përbërë nga të gjitha partite politike.

Decani kundershton kushtetuesen per pronat e ILIRISE dhe APIKO-s

Manastiri i Decanit

Hoteli Iliria(ish Visoki Decani)

15 qershor 2016, Radio Kosova, Në vazhdën e formave të kundërshtimit të vendimit te Gjykatës Kushtetuese e cila ia ka bartur në pronësi Manastirit të Decanit 24 hektare prona të ndërmarrjeve shoqërore "Iliria"dhe "Apiko", sot,në Decan, Komisioni Komunal i Decanit ka organizuar debatin me temën “Aktgjykimi i Kushtetueses i bazuar në drejtësi apo rast i veçantë”.

Perkujtohet 17 vjetori I Betejes se Koshares

9 prill 2016, Radio Kosova, Sot, në Koshare të Gjakovës në praninë e përfaqësuesve të institucioneve të Republikes së Kosovës dhe të Shqipërisë, të familjarëve të dëshmorëve dhe martirëve, invalidëve dhe veteranëve të UCK-së, të diasporës shqiptare si dhe të qytetarëve të shumtë nga trojet etnike është perkutjuar 17 vjetori I Betejës së Koshares.
Beteja e Koshares në kuadër të operacionit “Shigjeta”, është njëra ndër më të përgjakshmet dhe më heroiket e luftës së Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, në të cilën u bë thyerja e kufirit Kosovë-Shqipëri.

U përkujtuan viktimat e masakrës së Lubeniqit

1 prill 2016, Radio Kosova, Në Lubeniq të Pejës është shënuar 17 vjetori I masakrës së Lubeniqit, në të cilën forcat serbe vranë 80 meshkuj, 13 prej të cilëve ende rezultojnw të zhdukur. 

Engjëllit pa krahë

-Dritë jete këtu nuk ka!”-ëndërroi t’i thoshte mjeku motrës shtatzënë.

-Poo!...Ka nje dritë tjetër në barkun e saj...Shiko!...Eshte i tëri dritë?!"-insistonte ajo.

Tash, gjithëcka e qartë. Ajo s'kishte parë dritën e jetës sepse vezullimi i saj ishte tretur ne foshnjen e shuar në prehërin e saj. Ajo kishte pare Driten e Zotit e cila shkrihej ne fytyren e tij nur...

_Ah vogëlush, prisja të me thërrisje dajë!-psherëtiu vellai dhe zëri iu mbyt në grykë. 

Edhe dhëndërit iu mbushën sytë me lotë. Por mbaheshin, se burrëria e donte ashtu! Ndërsa ajo kishte lirinë e gjithë botës të qante me vajin e pangushëllim të femrës mbi atë foshnje të pafajshme, e cila për dhjetë ditë kishte qëndruar pezull mes jetës e vdekjes. Në ato dhjetë ditë agonie trupi i tij u martirizua në cdo mënyrë, se mjekët mbaheshin fort për misionin e tyre të shenjt. Por, mushkëritë e tij nuk e shijuan ajrin e kësaj bote ngujuar ne inkubator. Ai nuk i hapi as sytë e vegjël, sepse zgjodhi një dritë më të mirë se dritën e jetës. Erdhi si një flutur, për të lënë fluturimin e fundit brenda mureve të qelqta të inkubatorit, qe pas dhjete ditesh zemra e vogel te pushonte...

Makina po ecte drejt fshatit. Po e conte në shtëpinë, deri dje te mbushur gëzim për djalin që prisnin të bëhej burrë....”Një katund prej tij!”. E tashmë, po ata njerëz ishin mbledhur për ngushëllime. Rruga ishte e gjatë, e pafund. E makina sikur nxitonte të ia kthente nënës në prehër. Të cmallej me të për herë të parë, se ai ende nuk njihte ngrohtësinë amërore...Për herë e të fundit,sepse ai kaq kishte. Vrushkuj lotësh të valë ia digjnin faqet. Ata përvëlonin edhe ballin e arkivolit me mbishkrimin : “Exitum Letraris”....... E ajo, donte te shihte më shumë se datën e vdekjes se tij. Donte ta shihte, ndonëse të atillë nuk e kishte desheruar kurre. Ta njihte tani kur ishte një trup i pa frymë. Ngadalë hapi paketën dhe e pa gjatë me sytë e larë në lotë. Trupi i tij i vogël prehej në qetësinë hyjnore. E përshkoi me dorë fund e krye, ia dalloi gjymtyrët e vogla, të fikura sikur desh të cmallej me brishtësinë e trupit të tij, pothuajse të gjallë. Ia largoi edhe mbulojën nga fytyra. Nën të u shfaq një ballë dhe një hundë e vogël. Një faqe nur e mbytur në njolla gjaku. Nuk guxoi ta prekte më. E lau me lotë. Se, vetëm aty e ndjeu sa shumë dhembte kur shuhej një jetë ende pa filluar. Koka e tij ishte pranë zemrës së saj. Dora e saj mbi zemrën e tij... Mbi atë zemër të vogël,e cila nuk mundi të mbijetojë egërsinë e kësaj bote!

Një frenim i makinës e tronditi. E ajo, e shtrëngoi fort që të mos i lëndohej trupi i vogël. Qe të mos i vrahej shpina e celur varrë ku kishte mbetur shtrirë qëprejse erdhi në jetë. Në cast harroi se mortja e kishte marrur në krahë dhe ai nuk ndjente më asgjë. Atë nuk do ta bënte më me vaj afërsia e nënës, si atë ditë kur  për herë të parë e ndjeu praninë e saj. As nuk do të lëvizte sikur dje, kur mjekët babanë e tij e kishin lejuar edhe ta prekte, tashmë kur e dinin se nuk kishte më shpresë. Ai nuk do të ndjente kurrë më shenja jete, se fija që e lidhte me botën ishte shkëputur përgjithmonë!

Në fshat të gjithë i dolën përpara. Ajo kërkonte motrën t’ia lëshonte foshnjën në prehërin e zbrazët të lehonës. Pranë barkut të këputur e të mbushur helm, që me qumështin e gjirit t’ia lagte buzët e ngrira në gjak. Por pa nënën, të cilës iu lëshua në krahëror pafuqishëm. Se, në cast koha kishte ndaluar dhe ajo ishte ngrirë mes vajesh të të gjithëve e me foshnjen e vdekur në krahë!

_Lulja e nënës!...Drita e nënës!-dëgjohej zëri i dredhur i nënës, teksa e vënte në djepin e veshur me punëdoret e punuara me dashurinë më të madhe. Në djepin që e kishte pritur të gjalle, ta përkundte e ta vënte në gjumë. Në gjumin e jetës!
Tashmë, trupi i Gëzimit të vogël prehet në Fushën e Thatë e shpirti i dëlirë loz bashkë me engjujt...